Παθήσεις Άνω Άκρων

Παθήσεις Άνω Άκρων

Το κατεξοχήν ανθρωπινό όργανο ,το εργαλείο της αφής και της σύλληψης ,το χέρι μας . Αποτελείται από 27 οστά και 24 τένοντες που όλα μαζί συγκροτούν μια πολύπλοκη και θαυμαστή κατασκευή.

Το χέρι μας αποτελείται από ομάδες οστών με συγκεκριμένες λειτουργίες , τέτοιες είναι ο καρπός , το μετακάρπιο και τα δάκτυλα.

Ακριβώς λόγω της πολύπλοκης κατασκευής του και ασταμάτητης χρήσης του το χέρι μας προσβάλλεται αρκετά συχνά από παθήσεις , που πολλές φορές δεν τους δίνουμε σημασία , είναι όμως πιθανό να μας προκαλέσουν, έντονο πόνο και δυσκολίες στην καθημερινότητα και ορισμένες φορές ακόμα σοβαρότερες επιπλοκές.

Η πάθηση αυτή εμφανίζεται κυρίως στα 3 πρώτα δάκτυλα (αντίχειρας – δείκτης – μέσος ). Η πάθηση αυτή προκαλεί επώδυνο αγκύλωμα του δακτύλου. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε δάκτυλο στο χέρι.

Οι ασθενείς αναφέρουν ότι ένα από τα δάκτυλά τους κλείνει αλλά δεν ανοίγει εύκολα ή ανοίγει αλλά συναντά δυσκολία στην κάμψη. Κάποιες φόρες κατά το άνοιγμα του δακτύλου παρατηρείται μια ελαφρά αναπήδηση (εκτεινόμενο δάκτυλο). Σε τελικό στάδιο του συνδρόμου είναι δυνατόν το δάκτυλο να μην μπορεί να τεντώσει πλήρως.

  • Συντηρητική θεραπεία:

Προτείνεται ακινητοποίηση με επίδεσμο ή γύψο. Στην ανακούφιση από το οίδημα βοήθα επίσης η έκχυση κορτιζόνης.

  • Χειρουργική Θεραπεία:

Στην περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία δεν αποδίδει, τότε ενδείκνυται η διάνοιξη του ελύτρου για αποσυμπίεση.

  •  Στενωτική τενοντοελυτρίτιδα

Τα τενόντια έλυτρα είναι ινώδεις σωλήνες μέσα από τους όποιους διέρχονται οι τένοντες των μυών των χεριού. Ορισμένες φορές λόγω χρόνιου ερεθισμού και φλεγμονών που οφείλονται είτε σε μικρoτραυματισμούς είτε σε ρευματοειδή αιτία. Σε χρόνιες τέτοιες περιπτώσεις το τενόντιο έλυτρο διογκώνεται και έτσι περιορίζει τον χώρο των τενόντων και την δυνατότητα κίνησης τους. Επίσης μπορεί να σχηματίσουν ουλές στους τένοντες στο σημείο της πίεσης.

  • Σύνδρομο de Quervain

Η πάθηση αυτή είναι η στένωση του πρώτου τενόντιου σωλήνα από τον οποίο διέρχονται οι τένοντες του αντίχειρα. Προκαλείται πόνος και αυξανόμενες ενοχλήσεις προοδευτικά, επίσης πόνος προκαλείται όταν ασκούμε πίεση στην στυλοειδή απόφυση της κερκίδας.

Η προσπάθεια για απαγωγή και έκταση του αντίχειρα με αντίσταση καθιστάτε υπερβολικά επώδυνη. Η πάθηση αυτή φαίνεται να προτιμά τις γυναίκες έως και 6 φόρες περισσότερο από τους άντρες.

  • Συντηρητική θεραπεία:

Προτείνεται ακινητοποίηση με επίδεσμο, νάρθηκα ή γύψο. Στην ανακούφιση από το οίδημα βοήθα επίσης η έκχυση κορτιζόνης.

  • Χειρουργική Θεραπεία:

Στην περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία δεν αποδίδει, τότε ενδείκνυται η διάνοιξη του ελύτρου για αποσυμπίεση.

Η νόσος Dupuytren ή ρίκνωση της παλαμιαίας απονεύρωσης οφείλεται σε προοδευτική ίνωση του υποδόριου ιστού της παλάμης, με τελικό αποτέλεσμα σχηματισμό ογκιδίων και ινώδους ταινίας, που οδηγεί σε σύγκαμψη των δακτύλων του χεριού. Συχνότερα συμβαίνει στον παράμεσο και το μικρό δάκτυλο.

Η νόσος προσβάλει συχνότερα τους ανδρες από οτι τις γυναίκες σε αναλογία 10/1, ενω στις μισές περιπτώσεις η βλαβη αφορά και τα δύο χέρια. Οι ασθενείς είναι συνήθως στην 5η έως την 7η δεκαετία της ζωής του, ενω η εμφάνιση της νόσου πρίν τα 40 έτη είναι σπάνια. Η αιτιολογίατης είναι άγνωστη, αλλά υπάρχει κληρονομική προδιάθεση και σχετίζεται μετην κατάχρηση αλκόλ ή την χρόνια λήψη αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Το επαγγέλαμα δεν φαίνεται να έχει σχέση.

Οι ασθενείς στην αρχή προσέρχονται παραπονούμενοι για προοδευτική και αδικαιολόγητη ρίκνωση του δέρματος της παλάμης, ενώ σεπιό προχωρημένα στάδια έχουν εμφανή σύγκαμψη σε ένα ή περισσότερα δάκτυλα, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες.

  • Θεραπεία

Η θεραπεία εκλογής της νόσου Dupuytren είναι χειρουργική. Στα αρχικά στάδια μπορεί κανείς να δοκιμάσει ασκήσεις διάτασης των δακτύλων και έγχυση κορτιζόνης στην περιοχή της βλάβης.

Ωστόσο σε προχωρημένα στάδια της ωόσου η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επιβεβλημένη και συνίσταται σε μερική ή ολική εκτομή της παλαμιαίας απονεύρωσης και διατομή των μεγάλων χορδών.

  • Τι είναι το Σύνδρομο του Καρπιαίου Σωλήνα

H παγίδευση του μέσου νεύρου του χεριού, εντός του καρπιαίου σωλήνα, ονομάζεται σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα.

Ο καρπιαίος σωλήνας είναι ένα νοητό τούνελ στον καρπό, που περιβάλλεται από οστά, συνδέσμους, μύες και τένοντες.Τις περισσότερες φορές η παγίδευση του μέσου νεύρου προκαλείται λόγω τενοντίτιδας, αλλοιώσεις δηλαδή στους τένοντες λόγω υπερκόπωσης. Παγίδευση του μέσου νεύρου μπορεί να προκληθεί και από κατάγματα, φλεγμονές ή τραυματισμό του ιδίου του νεύρου. Η πάθηση αυτή πλήττει κυρίως τις ενεργές επαγγελματικά ηλικίες και δείχνει να προτιμά τις γυναίκες αφού οι πάθηση στις γυναίκες είναι έως και πέντε φόρες πιο συχνή.Συχνά το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα εμφανίζεται ταυτόχρονα και στα δύο χέρια. Εργασίες που σχετίζονται με συνεχείς κινήσεις κάμψης του καρπού δείχνουν να εμφανίζουν συχνότερη παρουσία του συνδρόμου.

  • Η εξέλιξη του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα

Αρχικά ελάχιστο μυρμήγκιασμα και μούδιασμα στα 3½ δάχτυλα, που υποχωρεί όμως με την ξεκούραση. Σε δεύτερο στάδιο τα συμπτώματα γίνονται εντονότερα και χρόνος ανάπαυσης που απαιτείται πολλαπλασιάζεται. Στο τελικό στάδιο παρουσιάζεται έντονος πόνος και είναι πιθανόν να μειωθεί η συλληπτική ικανότητα του χεριού.

  • Συμπτώματα του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα

• Πόνος στον καρπό που μπορεί να αντανακλά σε ολόκληρο το χέρι, ακόμα και μέχρι τους ώμους και τον αυχένα. Ο πόνος επιδεινώνεται κατά την διάρκεια της νύκτας ή νωρίς το πρωί.
• Μούδιασμα ή βελόνιασμα στα 3½ δάκτυλα του χεριού.
• Μείωση της δύναμης του χεριού.
• Ελάττωση της κινητικότητας της περιοχής.
• Ατροφία των μυών του αντίχειρα.
• Ξηροδερμία, οίδημα ή αλλαγή στο χρώμα του χεριού.

  • Πρώτη αντιμετώπιση

• Η ανάπαυση είναι η πρώτη ενεργεία που πρέπει να γίνεται κατά την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
• Εφαρμογή πάγου μπορεί επίσης να βοηθήσει σημαντικά τον περιορισμό του οιδήματος.
Εάν τα συμπτώματα επιμένουν θα πρέπει να εκτιμηθούν από ορθοπαιδικό. Δεν θα πρέπει να παραμελήσετε τα συμπτώματα, ούτε να επιχειρήσετε να βάλετε μονοί σας διάγνωση γιατί συχνά τα συμπτώματα ταυτίζονται με αυτά του αυχενοβραχιονίου συνδρόμου. Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.

  • Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

• Φαρμακευτική αγωγή όπως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, παυσίπονα και κορτιζόνη.
• Νάρθηκας που μπορεί να χρησιμοποιείται είτε κατά τη διάρκεια της νύχτας, είτε ολόκληρη την ημέρα.
• Κινητοποίηση της άρθρωσης για ενδυνάμωση των συνδέσμων.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

  • Η χειρουργική αντιμετώπιση

Όταν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα του ασθενούς, τότε επιλέγεται η χειρουργική διατομή του εγκαρσίου καρπιαίου συνδέσμου ώστε να απελευθερωθεί το μέσο νεύρο από την πίεση.Η συντηρητική και η χειρουργική αντιμετώπιση είναι αποτελεσματικές στην απαλλαγή των ασθενών από τα συμπτώματα τους σε ποσοστό 90% έως 95%.