Παθήσεις Γόνατος

Το Γόνατο

Γενικά
Το γόνατο είναι από τις αρθρώσεις του ανθρώπινου σώματος που καταπονούνται περισσότερο, μια και υφίσταται υπερβολική χρήση στην καθημερινότητα, στο περπάτημα, το τρέξιμο τις αθλητικές δραστηριότητες. Το γόνατο είναι σχεδιασμένο έτσι, ώστε να μας επιτρέπει να βαδίζουμε, να στεκόμαστε, να ανεβαίνουμε σκάλες και να εκτελούμε σύνθετες κινήσεις.

Λόγω της πολυπλοκότητας και του εύρους των κινήσεων που πραγματοποιεί (κάμψη, έκταση, στροφικές κινήσεις και πλάγιες μετατοπίσεις) αλλά και λόγω της αδιάκοπης χρήσης του, το γόνατο παρουσιάζει τη συχνότερη εμφάνιση παθήσεων από όλες τις αρθρώσεις, που οφείλονται είτε σε τραυματισμούς σε νεώτερα άτομα, είτε σε μακροχρόνια φθορά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Οι παθήσεις αυτές, μπορεί να προκαλούν έντονο πόνο, μείωση του εύρους των κινήσεων της άρθρωσης, επιπρόσθετες επιπλοκές και τελικά ελαχιστοποίηση της δυνατότητας για εργασία, αθλητικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα σημαντική έκπτωση της ποιότητας ζωής μας.

Η διάγνωση και θεραπεία των παθήσεων του γόνατος
Tραυματισμοί και δυσλειτουργίες της άρθρωσης του γόνατος, αποτελούν μια από τις συχνότερες αιτίες της επίσκεψης στον ορθοπαιδικό ιατρό. Ο πόνος και η ανεπάρκεια της άρθρωσης, μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες στην βάδιση, μερική απώλεια του ελέγχου και αστάθεια, φαινόμενα που θέτουν ουσιαστικούς περιορισμούς στην καθημερινή ζωή, στην εργασία και στην άθληση.

Η σύγχρονη ιατρική τεχνολογία επιτρέπει μια ολοκληρωμένη άμεση και ατραυματική προσέγγιση του υφιστάμενου προβλήματος. Aρχικά η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση, όπου η εμπειρία του θεράποντος ιατρού παίζει καθοριστικό ρόλο, αλλά και με τη χρήση των σύγχρονων απεικονιστικών μέσων (απλές ακτινογραφίες, αξονική και μαγνητική τομογραφία, κ.α.).

Αφού τεθεί η διάγνωση, ακολουθεί η θεραπευτική αντιμετώπιση η οποία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.

(Minimal invasive surgery), που έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των δύσμορφων ουλών, τη μείωση της απώλειας αίματος και του χρόνου νοσηλείας καθώς επίσης και τη συντομότερη επάνοδο στις καθημερινές δραστηριότητες, την εργασία και τις αθλητικές δραστηριότητες του ατόμου, χωρίς πόνο και επιπλοκές.Οι νέες τεχνικές προσαρμοσμένες με ακρίβεια και σεβασμό στην ανατομία, υπόσχονται την καλύτερη δυνατή αποκατάσταση και θεραπεία.

Πού οφείλονται οι παθήσεις του γόνατος
Oι παθήσεις του γόνατος οφείλονται γενικότερα σε δύο αίτια, μηχανικά και φλεγμονώδη. Τα μηχανικά αίτια μπορεί να αφορούν είτε ένα τραυματισμό είτε μία μόνιμη μηχανική φθορά, λόγω χρήσης ή ανατομίας.

  • Γενικά

Οι μηνίσκοι είναι δύο ινοχόνδρινοι ιστοί σε σχήμα πετάλου, που παρεμβάλλονται μεταξύ του μηριαίου οστού και της κνήμης προκειμένου να απορροφούν τους κραδασμούς, λειτουργώντας σαν φυσικό «αμορτισέρ», ενώ παράλληλα προστατεύουν τα οστά από τη φθορά της μεταξύ τους τριβής και αυξάνουν τη σταθερότητα της άρθρωσης του γόνατος.

Τι είναι η ρήξη των μηνίσκων

Με τον όρο «ρήξη μηνίσκων» εννοούμε τον τραυματισμό και διάρρηξη αυτών των ιστών. Ο τραυματισμός μπορεί να προέλθει από απότομες στροφικές κινήσεις ή από συνεχείς μικροκαταπονήσεις.

  • Ρήξη Μηνίσκου – Συμπτώματα

Το κύριο σύμπτωμα της ρήξης των μηνίσκων είναι ο πόνος, που εντοπίζεται στην έσω ή την έξω πλευρά του γόνατος, ανάλογα με το ποιος από τους 2 μηνίσκους έχει υποστεί ρήξη. Επίσης, η ένταση του πόνου εξαρτάται από το είδος και την εντόπιση της ρήξης. Έτσι, ο πόνος μπορεί να είναι από ήπιος έως βασανιστικός, ιδιαίτερα σε κάποιες κινήσεις του γόνατος, όπως στο βαθύ κάθισμα, το γονάτισμα ή το ανεβοκατέβασμα σκάλας. Στην περίπτωση εκείνη, που το σπασμένο τμήμα του μηνίσκου παρεμβάλλεται σαν σφήνα μεταξύ των αρθρικών επιφανειών του γόνατος, μπορεί να προκληθεί μπλοκάρισμα του γόνατος, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μην μπορεί να κάνει πλήρη κάμψη ή έκταση, ή ακόμη και να μην μπορεί να κινήσει καθόλου το γόνατό του. Τέλος, σε κάποιες περιπτώσεις η ρήξη των μηνίσκων μπορεί να δημιουργήσει συλλογή υγρού και «πρήξιμο» της άρθρωσης του γόνατος.

Ακόμα όμως και σε μικρότερες ρήξεις όπου δεν υπάρχει μπλοκάρισμα  της άρθρωσης, τμήματα του σπασμένου μηνίσκου πιθανόν να παρεμβάλλονται μεταξύ των αρθρικών επιφανειών και να φθείρουν τον αρθρικό χόνδρο, με αποτέλεσμα μακροχρόνια να οδηγήσουν σε πρόωρη αρθρίτιδα γόνατος.

 

  • Απαραίτητες εξετάσεις

Η σημαντικότερη εξέταση για τη διάγνωση των ρήξεων των μηνίσκων είναι η κλινική εξέταση από εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό, με εμπειρία στις αθλητικές κακώσεις. Έχει πολύ μεγάλη σημασία ο γιατρός να κάνει τους κατάλληλους χειρισμούς-δοκιμασίες στο γόνατο, ώστε να αναπαράγει τον πόνο και έτσι να υποψιαστεί τη ρήξη του έσω ή του έξω μηνίσκου.

Στη συνέχεια, για την πιστοποίηση της βλάβης απαραίτητη είναι η μαγνητική τομογραφία του γόνατος, η οποία μπορεί να μας δώσει λεπτομέρειες για το είδος της ρήξης και να μας βοηθήσει στο σχεδιασμό της κατάλληλης θεραπείας. Η αξιοπιστία της μαγνητικής τομογραφίας για τη ρήξη των μηνίσκων ξεπερνάει το 90%.

  • Η θεραπεία των τραυματισμών των μηνίσκων

Η αντιμετώπιση των ρήξεων των μηνίσκων μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική και εξαρτάται από το είδος και τη θέση της ρήξης. Στη συντηρητική αντιμετώπιση εφαρμόζεται ελαστική επιγονατίδα και προτείνεται αποφόρτιση της άρθρωσης πρόγραμμα ασκήσεων και φαρμακευτική αγωγή. 

Στις ρήξεις που οδηγούν σε μπλοκάρισμα της άρθρωσης, καθώς και σε εκείνες που προκαλούν πόνο προκρίνεται συνήθως η χειρουργική αντιμετώπιση, η επέμβαση επιλογής τα τελευταία χρόνια είναι η αρθροσκόπηση γόνατος.

Η σύγχρονη θεώρηση των επεμβάσεων αυτού του τύπου προβλέπει είτε:
α) Αφαίρεση του τμήματος του μηνίσκου που έχει αποκολληθεί
β) Συρραφή της ρήξης αυτού.
Και με τους δύο πιο πάνω τρόπους χειρουργικής αντιμετώπισης διατηρείται όσο μεγαλύτερη μάζα του μηνίσκου, σε αντίθεση με το παρελθόν που συνήθως μία ρήξη μηνίσκου σήμαινε ολική αφαίρεσή του.Ο ασθενής επιστρέφει το σπίτι του περπατώντας, τις περισσότερες φορές αυθημερόν, ενώ η απαλλαγή από τα συμπτώματά του είναι άμεση.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

 

Η αρθροσκοπική αποκατάσταση της ρήξης των μηνίσκων μπορεί να αποδειχθεί άμεσα σωτήρια για τον ασθενή, σημαντικό μερίδιο στο καλό αποτέλεσμα έχει να κάνει με την εμπειρία του χειρουργού που πραγματοποιεί την επέμβαση και το σεβασμό που δείχνει στις δομές της άρθρωσης.

Συχνές ερωτήσεις

Αν έχω ρήξη μηνίσκου πρέπει οπωσδήποτε να χειρουργηθώ;

Η μαγνητική τομογραφία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την ανάδειξη των ρήξεων των μηνίσκων, ωστόσο, αν μια ρήξη χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση (αρθροσκόπηση) ή όχι, εξαρτάται από μία σειρά παραγόντων, που θα εκτιμήσει ο εξειδικευμένος Ορθοπαιδικός και θα εξηγήσει με λεπτομέρειες στον ασθενή μετά από μία καλή κλινική εξέταση. Είναι σημαντικό να γνωρίζει ο ασθενής, ότι δεν προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το αποτέλεσμα μιας μαγνητικής τομογραφίας, αλλά το πρόβλημα που τον ταλαιπωρεί.

Τι είναι η αρθροσκόπηση;

Η αρθροσκόπηση είναι η χειρουργική επέμβαση που δίνει τη λύση στο πρόβλημα της ρήξης των μηνίσκων. Γίνεται μέσω 2 τομών στο δέρμα, της τάξης των 5 mm. Από τη μία τομή εισάγεται μία μικρή κάμερα μέσα στην άρθρωση του γόνατος και ελέγχονται πλήρως όλα τα στοιχεία της άρθρωσης, ενώ από την άλλη τομή εισάγονται ειδικά εργαλεία που επιδιορθώνουν τη βλάβη.

Μετά την αρθροσκόπηση πρέπει να μείνω στο Νοσοκομείο; Θα χρειαστώ πατερίτσες για να περπατήσω;

Η αρθροσκόπηση ανήκει στην κατηγορία των χειρουργείων μιας μέρας. Έτσι, ο ασθενής λίγες ώρες μετά την επέμβαση, μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του και την καθημερινότητά του, περπατώντας χωρίς πατερίτσες και χωρίς νάρθηκες, μπορεί να οδηγήσει μετά από 4-5 ημέρες και να επιστρέψει σε αθλητικές δραστηριότητες, επαγγελματικού επιπέδου, μετά από 3-4 εβδομάδες.

Τι θα συμβεί αν δεν κάνω την αρθροσκόπηση, που μου έχει προτείνει ο γιατρός μου;

Υπάρχουν ρήξεις των μηνίσκων που το σπασμένο κομμάτι «πληγώνει» το χόνδρο των αρθρικών επιφανειών, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί στο μέλλον μεγαλύτερη βλάβη και έντονος πόνος στο γόνατο, που για να αντιμετωπιστεί θα απαιτηθεί μεγαλύτερη χειρουργική επέμβαση.

Ζητήστε περισσότερες πληροφορίες για την τιμή της επέμβασης, συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα επικοινωνίας:

Όνομα (*):

Email (*):

Θέμα :

Μήνυμα:

Γόνατο

Γόνατο

Οι χιαστοί είναι 2 σύνδεσμοι στο κέντρο της άρθρωσης του γόνατος που η πορεία τους σχηματίζει Χ και συνδέουν το μηριαίο οστό με την κνήμη. Η λειτουργία του προσθίου χιαστού είναι να αποτρέπει τη στροφή και την πρόσθια κίνηση της κνήμης σε σχέση με το μηρό, ενώ του οπισθίου χιαστούσυνδέσμου περιορίζει την οπίσθια κίνηση της κνήμης σε σχέση με τον μηρό. Οι σύνδεσμοι μαζί με τους μύες της περιοχής συνεργάζονται για να διαχειριστούν τις δυνάμεις που ασκούνται στην άρθρωση κατά την διάρκεια του περπατήματος και του τρεξίματος.

  • Οι μηχανισμοί κάκωσης των χιαστών συνδέσμων είναι:

1.Στροφή του γόνατος
2.Υπερέκταση του γόνατος
3.Πρόσθια ή οπίσθια μετατόπιση της κνήμης σε σχέση με τον μηρό
Όταν οι παραπάνω κινήσεις γίνουν με μεγάλη δύναμη και σε βαθμό τέτοιο που να ξεπερνά τις δυνάμεις αντοχής των χιαστών συνδέσμων, τότε προκαλείται κάκωση. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή σαν ρήξη των χιαστών συνδέσμων (πρόσθιου ή οπίσθιου) και κυμαίνεται από μικρή διάσταση των ινών τους με αποτέλεσμα λίγο πόνο, μέχρι και ολική ρήξη με αποτέλεσμα σοβαρό πόνο και ανικανότητα.

  • Η ρήξη των χιαστών ταξινομείται ως εξής :

• 1ου Βαθμού: Ένας μικρός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη δημιουργώντας λίγο πόνο αλλά επιτρέπεται η πλήρης δραστηριότητα.
• 2ου Βαθμού: Ένας σημαντικός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη και ως αποτέλεσμα μερικό περιορισμό της δραστηριότητας.
• 3ου Βαθμού: Όλες οι ίνες του συνδέσμου έχουν υποστεί ρήξη με αποτέλεσμα αστάθεια στο γόνατο και μεγάλη απώλεια λειτουργικότητας.

Ρήξη Χιαστού

Ρήξη Χιαστού

Συνήθως τραυματίζονται και άλλες δομές του γόνατος όπως οι μηνίσκοι και οι πλάγιοι σύνδεσμοι.

  • Θεραπεία ρήξεων χιαστών συνδέσμων

Πρώτο και προέχον σύμπτωμα που υφίσταται κατά τη ρήξη των χιαστών είναι ο πόνος και η αδυναμία συνέχισης της προηγούμενης δραστηριότητας. Τις περισσότερες φορές, ο ασθενής αντιλαμβάνεται επιτόπου τη «ζημιά», αφού έχει την αίσθηση ή ακόμα και το άκουσμα του ηχητικού «κρακ». Χαρακτηριστικό είναι και το οίδημα (πρήξιμο) της περιοχής της άρθρωσης που γίνεται εμφανέστατο μέσα στην πρώτη ώρα από τον τραυματισμό και οφείλεται στη συγκέντρωση αίματος μέσα στην άρθρωση, το λεγόμενο αίμαρθρο.

Τα σύγχρονα δεδομένα στην αντιμετώπιση της ρήξης των χιαστών συνδέσμων, επιβάλλουν τη χειρουργική αποκατάσταση της βλάβης, αφού αν για παράδειγμα το γόνατο μείνει χωρίς πρόσθιο χιαστό, η συνεχής αστάθεια της άρθρωσης θα οδηγήσει σε βλάβες και άλλων δομών της άρθρωσης (μηνίσκων, αρθρικών χόνδρων). Η επέμβαση γίνεται με αρθροσκόπηση και περιλαμβάνει καθαρισμό από τα ράκη του σπασμένου χιαστού και τοποθέτηση μοσχεύματος που μπορεί να προέρχεται από τον ίδιο τον ασθενή (αυτόλογο), ή από πτωματικό δότη είτε τέλος συνθετικό μόσχευμα. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί και εφαρμόζεται μια τεχνική πλήρους ανατομικής αποκατάστασης (με τοποθέτηση μοσχεύματος δύο δεσμίδων) του πρόσθιου χιαστού, οποίος στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο δεσμίδες που περιορίζουν ταυτόχρονα την κίνηση του γόνατος πρόσθια και στροφικά.

  • Χειρουργική αποκατάσταση της ρήξης του πρόσθιου ή οπίσθιου χιαστού συνδέσμου

Η χειρουργική αποκατάσταση απαιτείται σε ασθενείς με ολική ρήξη του προσθίου ή οπίσθιου χιαστού συνδέσμου, με στόχο την απόκτηση της μέγιστης λειτουργικότητας. Είναι μια επέμβαση η οποία χρησιμοποιεί μόσχευμα από άλλο σημείο του σώματος. Συνήθως χρησιμοποιείται κομμάτι του επιγονατιδικού συνδέσμου ή κομμάτι τένοντα των οπισθίων μηριαίων μυών. Έτσι ο ασθενής επανέρχεται στις προηγούμενες δραστηριότητές του και ανάλογα με το μόσχευμα και την καθήλωσή του επανέρχεται στις αθλητικές δραστηριότητες μετά από 3 έως 6 μήνες.

Χειρουργείο Χιαστού

Χειρουργείο Χιαστού

Σε ασθενείς με πλήρη ρήξη η απόφαση για χειρουργική επέμβαση πρέπει να παρθεί αν υπάρχουν και οι παρακάτω λόγοι 

• Ηλικία κάτω των 40
• Η ανάγκη για ανάκτηση πλήρους λειτουργικότητας του γόνατος, διότι το απαιτεί το άθλημα ή το επάγγελμα
• Συνυπάρχει τραυματισμός των μηνίσκων ή των πλάγιων συνδέσμων
• Ο ασθενείς δεν είναι διατεθειμένος να ακολουθήσει πλήρως και ανελλιπώς το πρόγραμμα αποκατάστασης
• Δεν έχει αποδώσει η συντηρητική αποκατάσταση όσο αφορά τον πόνο , το οίδημα και την αστάθεια

  • Αρθροσκοπική αποκατάσταση

Αρθροσκοπική χειρουργική αποκατάσταση της ρήξης του πρόσθιου ή του οπίσθιου χιαστού συνδέσμου.
Η σύγχρονη καθιερωμένη χειρουργική πρακτική, προτείνει τη χειρουργική θεραπεία των ρήξεων των χιαστών συνδέσμων αλλά και άλλων ανατομικών στοιχείων, όπως των μηνίσκων, με την εφαρμογή αρθροσκόπησης. Κατά την διαδικασία της αρθροσκόπησης ο ορθοπαιδικός χειρουργός, με την χρήση ενός ειδικού ενδοσκοπίου, που ονομάζεται αρθροσκόπιο, εισέρχεται στην άρθρωση και προβάλλει την εικόνα αυτής σε ειδική οθόνη υψηλής ανάλυσης. Με τη μέθοδο αυτή είναι δυνατόν η όλη επέμβαση να ολοκληρωθεί με μικρές τομές (1 – 1,5 εκ). 

Αρθροσκοπική αποκατάσταση ρήξεως προσθίου χιαστού

  • Τα πλεονεκτήματα της αρθροσκοπικής μεθόδου σε σχέση με παλιότερες ανοικτές προσεγγίσεις είναι :

– Δεν υπάρχουν ουλές στον ασθενή.
– Ο μετεγχειρητικός πόνος περιορίζεται σημαντικά
– Ο ασθενής στις περισσότερες περιπτώσεις επιστρέφει στο σπίτι του αυθημερόν ή την επομένη του χειρουργείου
– Ο ασθενής επιστρέφει συντομότερα στην εργασία του και στις αθλητικές δραστηριότητες.

  • Αρθροσκοπική χειρουργική αποκατάσταση της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου με τεχνική διπλής δεσμίδας.
Χιαστός Διπλής Δεσμίδας

Χιαστός Διπλής Δεσμίδας

Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί μια εξειδικευμένη και απαιτητικότερη αρθροσκοπική χειρουργική τεχνική για την αντιμετώπιση των ρήξεων του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η οποία αποσκοπεί στην πλήρη ανατομική αποκατάσταση του φυσιολογικού πρόσθιου χιαστού. Η μέθοδος αυτή προτιμάται από ασθενείς υψηλών απαιτήσεων και αθλητές.

Ο φυσιολογικός πρόσθιος χιαστός εκτός από προστασία της άρθρωσης του γόνατος ως προς το πρόσθιο εξάρθρημα της κνήμης παρέχει επίσης και στροφική σταθερότητα στο γόνατο.Αυτό συμβαίνει διότι αποτελείται ουσιαστικά από δύο δεσμίδες , οι οποίες καταλήγουν σε δύο διαφορετικά σημεία στους μηριαίους κονδύλους. Κατά τη χειρουργική επέμβαση διπλής δεσμίδας ο ορθοπαιδικός χειρουργός διαμορφώνει χρησιμοποιώντας μόσχευμα από τον ίδιο τον ασθενή δύο ξεχωριστές δεσμίδες που τις καθηλώνει και τελικά ενσωματώνονται στα σημεία κατάφυσης του φυσιολογικού προσθίου χιαστού, αποκαθιστώντας έτσι πλήρως την ανατομική φυσιολογία του. Η μετεγχειρητική εξέλιξη του ασθενούς είναι η ίδια με την συμβατική χειρουργική αποκατάσταση της μονή δεσμίδας.

Oι πλάγιοι σύνδεσμοι του γόνατος (έσω και έξω), αποτρέπουν το γόνατο από κινήσεις υπερβολικής βλαισότητας και ραιβότητας, δηλαδή δεν του επιτρέπουν να λυγίσει προς τα μέσα και προς τα έξω. Οι πλάγιοι σύνδεσμοι του γόνατος είναι επίσης καθοριστικά στοιχεία για την στροφική σταθερότητα της άρθρωσης. Ο τραυματισμός των πλάγιων συνδέσμων προκαλείται επί το πλείστον κατά την διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων. Ο πλέον συνηθισμένος μηχανισμός κάκωσης είναι η στροφή του μηρού πάνω στην κνήμη, όταν το σώμα στηρίζεται στο ένα πόδι. Επίσης συχνός μηχανισμός κάκωσης των πλάγιων συνδέσμων είναι, όταν το γόνατο λυγίζει σε λάθος κατεύθυνση κάτω από την άσκηση ισχυρή δύναμης ή απο ενα χτύπημα με ισχυρή κρούση.

Το μέγεθος της κάκωσης των πλαγίων διακρίνεται σε 3 βαθμίδες.

Βαθμός 1ος : Ένας μικρός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη δημιουργώντας λίγο πόνο αλλά επιτρέπεται η πλήρη δραστηριότητα

Βαθμός 2ος : Ένας σημαντικός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη και ως αποτέλεσμα μερικό περιορισμό της δραστηριότητας

Βαθμός 3ος : Όλες οι ίνες του συνδέσμου έχουν υποστεί ρήξη με αποτέλεσμα αστάθεια στο γόνατο και μεγάλη απώλεια λειτουργικότητας. Συνήθως τραυματίζονται και άλλες δομές του γόνατος όπως οι μηνίσκοι και οι πλάγιοι σύνδεσμοι.

Συμπτώματα της ρήξης του πλάγιου συνδέσμου

Οι ασθενείς με ρήξη τών πλάγιων συνδέσμων συνήθως ακούνε ένα χαρακτηριστικό ήχο την στιγμή του τραυματισμού. Σε ήπιους τραυματισμούς η δραστηριότητα μπορεί να συνεχιστεί και να εμφανιστεί πόνος , οίδημα και δυσκαμψία μετά το τέλος της, ή την επομένη μέρα. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο πόνος εντοπίζεται στην πλάγια εσωτερική πλευρά του γόνατος. Σε περίπτωση ολικής ρήξης υπάρχει σοβαρός πόνος κατά τον τραυματισμό αν και μερικές φορές σύντομα υποχωρεί. Οι ασθενείς βιώνουν επίσης μια αίσθηση εξάρθρωσης του γόνατος. Στην ολική ρήξη η δραστηριότητα είναι αδύνατο να συνεχιστεί λόγο σοβαρού πόνου και μηχανικής αστάθειας. Μετά τον τραυματισμό είναι δύσκολο για τον ασθενή να φορτίσει το σκέλος γενικότερα προκύπτει δυσκολία στην βάδιση.

  • Θεραπεία της ρήξης του έσω πλαγίου συνδέσμου

Οι ασθενείς με ρήξη πρώτου ή δεύτερου βαθμού αντιμετωπίζονται με φυσικοθεραπεία. Επιβάλλεται η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Η θεραπεία σε πρώτο στάδιο αποσκοπεί στην μείωση του πόνου και του οιδήματος.
Ο ασθενής αφήνει το πόδι σε ανάροπη θέση και εφαρμόζεται συχνά παγοθεραπεία ενώ ένας ελαστικός επίδεσμος, ή λειτουργικός κηδεμός ελεγχόμενης κίνησης, βοηθά πολύ σε αυτή την φάση. Ζητούμενο της θεραπείας κακώσεων των πλαγίων συνδέσμων είναι η ενδυνάμωση των τετρακέφαλων μυών, των οπίσθιων μηριαίων μυών και των γλουτιαίων μυών, έτσι ώστε να ισχυροποιηθεί ο μυϊκός έλεγχος του γόνατος. Σε περίπτωση ρήξεων 3ου βαθμού προτείνεται η χειρουργική αποκατάσταση των συνδέσμων.

  • Χειρουργική αποκατάσταση της ρήξης των πλάγιων συνδέσμων

Ανάλογα με το σημείο και το είδος της ρήξης, ο ορθοπαιδικός χειρουργός επιλέγει την τεχνική καθήλωσης που θα ακολουθήσει. Σε περιπτώσεις που ο πλάγιος σύνδεσμος έχει αποκολληθεί από τη θέση του έχοντας «πάρει» μαζί του και ένα οστικό τεμάχιο, συνήθως επιλέγεται η καθήλωση του οστικού τεμαχίου με χρήση βιδών. Σε περιπτώσεις που η ρήξη βρίσκεται αποκλειστικά σε συνδεσμικό τμήμα επιχειρείται συρραφή, σε ορισμένες περιπτώσεως, κυρίως παραμελημένωνρήξεων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό αυτό και τενόντιο ανθρώπινο μόσχευμα, ή συνθετικός σύνδεσμος, ή συνδυασμός και των δύο.

  •   Πρόγνωση της ρήξης του έσω πλαγίου συνδέσμου

kathilwsh plagiou syndesmou

Με την κατάλληλη συντηρητική θεραπεία ρήξεις πρώτου και δευτέρου βαθμού αναρρώνουν και επιστρέφουν στη δραστηριότητα σε 2 με 7 εβδομάδες. Σε περίπτωση ολικής ρήξης η περίοδος αποκατάστασης διαρκεί περισσότερο. Στις περισσότερες περιπτώσεις τραυματίζονται και άλλα στοιχεία της άρθρωσης του γόνατος, οπότε αν κριθεί ότι η χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη, η περίοδος αποκατάστασης και επιστροφής σε αθλητικές δραστηριότητες διαρκεί αρκετές εβδομάδες.

Oι πλάγιοι σύνδεσμοι του γόνατος (έσω και έξω), αποτρέπουν το γόνατο από κινήσεις υπερβολικής βλαισότητας και ραιβότητας, δηλαδή δεν του επιτρέπουν να λυγίσει προς τα μέσα και προς τα έξω. Οι πλάγιοι σύνδεσμοι του γόνατος είναι επίσης καθοριστικά στοιχεία για την στροφική σταθερότητα της άρθρωσης. Ο τραυματισμός των πλάγιων συνδέσμων προκαλείται επί το πλείστον κατά την διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων. Ο πλέον συνηθισμένος μηχανισμός κάκωσης είναι η στροφή του μηρού πάνω στην κνήμη, όταν το σώμα στηρίζεται στο ένα πόδι. Επίσης συχνός μηχανισμός κάκωσης των πλάγιων συνδέσμων είναι, όταν το γόνατο λυγίζει σε λάθος κατεύθυνση κάτω από την άσκηση ισχυρή δύναμης ή απο ενα χτύπημα με ισχυρή κρούση.

 

Το μέγεθος της κάκωσης των πλαγίων διακρίνεται σε 3 βαθμίδες.

  • Βαθμός 1ος : Ένας μικρός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη δημιουργώντας λίγο πόνο αλλά επιτρέπεται η πλήρη δραστηριότητα
  • Βαθμός 2ος : Ένας σημαντικός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη και ως αποτέλεσμα μερικό περιορισμό της δραστηριότητας
  • Βαθμός 3ος : Όλες οι ίνες του συνδέσμου έχουν υποστεί ρήξη με αποτέλεσμα αστάθεια στο γόνατο και μεγάλη απώλεια λειτουργικότητας. Συνήθως τραυματίζονται και άλλες δομές του γόνατος όπως οι μηνίσκοι και οι πλάγιοι σύνδεσμοι.

Συμπτώματα της ρήξης του πλάγιου συνδέσμου

Οι ασθενείς με ρήξη τών πλάγιων συνδέσμων συνήθως ακούνε ένα χαρακτηριστικό ήχο την στιγμή του τραυματισμού. Σε ήπιους τραυματισμούς η δραστηριότητα μπορεί να συνεχιστεί και να εμφανιστεί πόνος , οίδημα και δυσκαμψία μετά το τέλος της, ή την επομένη μέρα. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο πόνος εντοπίζεται στην πλάγια εσωτερική πλευρά του γόνατος. Σε περίπτωση ολικής ρήξης υπάρχει σοβαρός πόνος κατά τον τραυματισμό αν και μερικές φορές σύντομα υποχωρεί. Οι ασθενείς βιώνουν επίσης μια αίσθηση εξάρθρωσης του γόνατος. Στην ολική ρήξη η δραστηριότητα είναι αδύνατο να συνεχιστεί λόγο σοβαρού πόνου και μηχανικής αστάθειας. Μετά τον τραυματισμό είναι δύσκολο για τον ασθενή να φορτίσει το σκέλος γενικότερα προκύπτει δυσκολία στην βάδιση.

  • Θεραπεία της ρήξης του έσω πλαγίου συνδέσμου

Οι ασθενείς με ρήξη πρώτου ή δεύτερου βαθμού αντιμετωπίζονται με φυσικοθεραπεία. Επιβάλλεται η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Η θεραπεία σε πρώτο στάδιο αποσκοπεί στην μείωση του πόνου και του οιδήματος.
Ο ασθενής αφήνει το πόδι σε ανάροπη θέση και εφαρμόζεται συχνά παγοθεραπεία ενώ ένας ελαστικός επίδεσμος, ή λειτουργικός κηδεμός ελεγχόμενης κίνησης, βοηθά πολύ σε αυτή την φάση. Ζητούμενο της θεραπείας κακώσεων των πλαγίων συνδέσμων είναι η ενδυνάμωση των τετρακέφαλων μυών, των οπίσθιων μηριαίων μυών και των γλουτιαίων μυών, έτσι ώστε να ισχυροποιηθεί ο μυϊκός έλεγχος του γόνατος. Σε περίπτωση ρήξεων 3ου βαθμού προτείνεται η χειρουργική αποκατάσταση των συνδέσμων.

  • Χειρουργική αποκατάσταση της ρήξης των πλάγιων συνδέσμων

Ανάλογα με το σημείο και το είδος της ρήξης, ο ορθοπαιδικός χειρουργός επιλέγει την τεχνική καθήλωσης που θα ακολουθήσει. Σε περιπτώσεις που ο πλάγιος σύνδεσμος έχει αποκολληθεί από τη θέση του έχοντας «πάρει» μαζί του και ένα οστικό τεμάχιο, συνήθως επιλέγεται η καθήλωση του οστικού τεμαχίου με χρήση βιδών. Σε περιπτώσεις που η ρήξη βρίσκεται αποκλειστικά σε συνδεσμικό τμήμα επιχειρείται συρραφή, σε ορισμένες περιπτώσεως, κυρίως παραμελημένωνρήξεων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό αυτό και τενόντιο ανθρώπινο μόσχευμα, ή συνθετικός σύνδεσμος, ή συνδυασμός και των δύο.

  •   Πρόγνωση της ρήξης του έσω πλαγίου συνδέσμου

kathilwsh plagiou syndesmou

Με την κατάλληλη συντηρητική θεραπεία ρήξεις πρώτου και δευτέρου βαθμού αναρρώνουν και επιστρέφουν στη δραστηριότητα σε 2 με 7 εβδομάδες. Σε περίπτωση ολικής ρήξης η περίοδος αποκατάστασης διαρκεί περισσότερο. Στις περισσότερες περιπτώσεις τραυματίζονται και άλλα στοιχεία της άρθρωσης του γόνατος, οπότε αν κριθεί ότι η χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη, η περίοδος αποκατάστασης και επιστροφής σε αθλητικές δραστηριότητες διαρκεί αρκετές εβδομάδες.

Η επιγονατίδα είναι από τα οστά που συμμετέχουν στην άρθρωση του γόνατος. Ο μηχανικός της ρόλος είναι παρόμοιος με μιας τροχαλίας που στόχο έχει την έκταση του γόνατος και την ανύψωση της κνήμης, κατόπιν μυϊκής συστολής.

Η επιγονατίδα για να επιτελέσει το ρόλο της κινείται κατακόρυφα σε μια περιοχή του μηριαίου οστού, που ονομάζεται μηριαία τροχιλία.Κάθε μετακίνηση, μόνιμη ή προσωρινή της επιγονατίδας έξω από την προκαθορισμένη περιοχή της μηριαία τροχιλίας ονομάζεται εξάρθρημα επιγονατίδας.

  • Οξύ εξάρθρημα επιγονατίδας

Με τον όρο οξύ εξάρθρημα επιγονατίδας, εννοούμε την μετακίνηση της επιγονατίδας από την φυσική της θέση λόγω τραυματισμού. Συνήθως ο μηχανισμός κάκωσης που το προκαλεί είναι άμεση πλήξη του γόνατος από ισχυρή εξωγενή δύναμη (χτύπημα).

  • Υποτροπιάζον εξάρθρημα επιγονατίδας

Με τον όρο υποτροπιάζον εξάρθρημα επιγονατίδας, εννοούμε την μετακίνηση της επιγονατίδας από τη φυσική της θέση λόγω επίκτητων ανατομικών ανωμαλιών και ορισμένες φορές προδιάθεσης. Σε αυτή την περίπτωση παράγοντες που επηρεάζουν το εξάρθρημα είναι: η δυσπλαστική ή μικρή επιγονατίδα, ατροφία ή υπερτροφία του έσω ή έξω πλατέως, σφιχτοί έξω καθεκτικοί, βλαισό ισχίο, μετατοπισμένο κνημιαίο κύρτωμα κ.α.

 

 

  • Συμπτωματολογία εξαρθρημάτων επιγονατίδας

Ο ασθενής υποφέρει συνήθως από έντονο πόνο στην πρόσθια πλευρά που γόνατος, από αίσθημα αστάθειας και από αίμαρθρο ή οίδημα του γόνατος. Το εξάρθρημα επιγονατίδας προκαλεί επίσης βλάβες στον αρθρικό χόνδρο , φλεγμονές , αποσπάσεις έσω θυλακικών στοιχείων.

  • Αντιμετώπιση εξαρθρήματος επιγόνατιδας

Η συντηρητική θεραπεία προτιμάται κυρίως σε περιπτώσεις οξέος εξαρθρήματος και περιλαμβάνει ακινητοποίηση σε έκταση (γύψο ή νάρθηκα), και προγράμματα μυϊκής ενδυνάμωσης.

Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει ανάλογα με την αιτία της πάθησης τις εξής περιπτώσεις: αρθροσκοπική εξομάλυνση του αρθρικού χόνδρου της μηριαίας τροχιλίας και της επιγονατίδας, χαλάρωση των καθεκτικών συνδέσμων, μετάθεση του κνημιαίου κυρτώματος. Σε κάθε περίπτωση ο ορθοπαιδικός χειρουργός θα επιλέξει την θεραπεία ανά περίπτωση, διότι τα αίτια του εξαρθρήματος μπορεί να είναι συνδυασμός περισσότερων του ενός. Η πλήρης μετεγχειρητική αποκατάσταση ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση, αλλά στην πλειονότητα των περιπτώσεων αυτή επιτυγχάνεται σε διάστημα λίγων μηνών.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Ο αρθρικός υαλοειδής χόνδρος επικαλύπτει τις αρθρικές επιφάνειες των οστών. Ο αρθρικός χόνδρος παράγει κολλαγόνο και δεσμεύει το νερό, έτσι σαν αμορτισέρ αποσβαίνει τους κραδασμούς και μειώνει τις τριβές. Ωστόσο ο αρθρικός χόνδρος χαρακτηρίζεται από μειωμένη ικανότητα αναγέννησης και μικρή περιεκτικότητα σε αγγεία και νευρικές απολήξεις, σαν αποτέλεσμα είναι δυνατόν να υπάρξει σημαντικός τραυματισμός χόνδρου χωρίς ο ασθενής να δέχεται έντονα συμπτώματα.

Η καταστροφή του αρθρικού χόνδρου σταδιακά ενδέχεται να προκαλέσει άμεση τριβή των οστών μεταξύ τους και τελικά αρθρίτιδα με έντονο πόνο και μερική δυσλειτουργία της άρθρωσης.

  • Αιτίες βλάβης αρθρικού χόνδρου γόνατος

Οι αιτίες καταστροφής αρθρικού χόνδρου είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία μηχανικής φύσης. Μπορεί να οφείλονται σε τραυματισμό σε πρώτο χρόνο, ή σε δεύτερο χρόνο π.χ. η ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου μπορεί να αυξήσει το εύρος κίνησης του γόνατος πέραν του φυσιολογικού και έτσι να προκαλέσει τριβή και βλάβη του αρθρικού χόνδρου. Άλλοι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν βλάβες αρθρικού χόνδρου είναι η ραιβότητα ή η βλαισότητα της άρθρωσης, τα υπεξερθρήματα της επιγονατίδας, η έντονη καταπόνηση και το μεγάλο σωματικό βάρος.

  • Θεραπευτική αγωγή για βλάβες αρθρικού χόνδρου γόνατος

Συνήθως οι βλάβες του αρθρικού χόνδρου αποτελούν μέρος ενός επιβαρημένου γόνατος, γι’ αυτό θα πρέπει ο ασθενής να υποβληθεί σε πλήρη εξέταση από τον ορθοπαιδικό του, έτσι ώστε να σχεδιαστεί η κατάλληλη αγωγή. Οι νεώτερες εξελίξεις στην αντιμετώπιση βλαβών του χόνδρου προβλέπουν την προσπάθεια αναγέννησης του αρθρικού χόνδρου με χρήση χονδροκυττάρων στη βλάβη ή αυξητικών παραγόντων (grοwth factors) που μπορούν να προκαλέσουν επούλωση και δημιουργία φυσιολογικού υαλοειδούς αρθρικού χόνδρου. Γενικότερα οι επιλογές αποκατάστασης της βλάβης είναι οι εξής:

-Τεχνικές διέγερσης του υποχόνδριου οστού (τρυπανισμοί, μικροκατάγματα)
-Μεταμόσχευση συνθετικών κυλίνδρων υαλουρινικού οξέως
-Μεταμόσχευση αυτόλογων οστεοχόνδρινων κυλίνδρων
-Μεταμόσχευση αυτόλογων καλλιεργημένων χονδροκυττάρων

Αντικατάσταση Αρθρικού Χόνδρου

Αντικατάσταση Αρθρικού Χόνδρου

Οι 3 πρώτες εφαρμόζονται με ικανοποιητικότατα αποτελέσματα για μικρές κατά τεκμήριο βλάβες (<1,5 cm²). Για μεγαλύτερες βλάβες έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα με την 4η μέθοδο και την καλλιέργεια αυτόλογων χονδροκυτταρων. Σε πρώτη φάση γίνεται μια διαγνωστική αρθροσκόπηση και συλλογή αρθρικού χόνδρου ο οποίος καλλιεργείται εργαστηριακά και σε δεύτερη φάση γίνεται η τοποθέτηση αυτού στην πληγείσα περιοχή επίσης αρθροσκοπικά.

  • Μεταμόσχευση αυτόλογων οστεοχόνδρινων κυλίνδρων

Η εμπειρία μας δείχνει ότι η έγκαιρη παρέμβαση και η σωστή επιλογή θεραπείας μπορεί να επιφέρει πλήρη αποκατάσταση ή να αναβάλει πιο «επιθετικές» πράξεις, όπως αντικατάσταση της άρθρωσης. Η ολική αρθροπλαστική, είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές ορθοπαιδικές επεμβάσεις που πρέπει να προτιμάται σε όσο το δυνατό μεγαλύτερες ηλικίες (>65) ή όπου αυτό είναι αναπόφευκτο. Διότι αποτελεί τελική λύση χωρίς επιστροφή.

Η αρθρίτιδα είναι πολυπαραγοντική πάθηση των αρθρώσεων και αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες επίσκεψης στο ιατρό. Η αρθρίτιδα γόνατος χαρακτηρίζεται από πόνο κατά την κίνηση ή την άσκηση πίεσης στις αρθρώσεις

 

Οι αρθρώσεις μπορεί να εμφανίζουν στοιχειά φλεγμονής όπως ερυθρότητα, οίδημα, υπερτροφία του αρθρικού θύλακα και αύξηση των αρθρικού υγρού.Στα τελικά στάδια η αρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα οστά των αρθρώσεων, οι οποίες είναι μη αναστρέψιμες και απαιτούν χειρουργική λύση.

Μορφές Αρθρίτιδας

  • Φλεγμονώδης αρθρίτιδα

Στην περίπτωση των φλεγμονωδών αρθρίτιδων τα αίτια είναι νόσοι όπως: Ρευματοειδής αρθρίτιδα, ρευματοειδής πυρετός, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αγγειίτιδες, σύνδρομο Reiter, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σκληροδερμία, αρθρίτιδα εντεροπαθειών. Η αντιμετώπιση αυτών των μορφών βασίζεται στην χορήγηση αντιβιοτικών και αντιφλεγμονωδών σκευασμάτων με δράσεις για την τόνωση του αμυντικού συστήματος, την αποτοξίνωση του αίματος, διουρητική, αγγειοδιασταλτική και αναλγητική.

  • Μεταβολική (ουρική) αρθρίτιδα

Ένας άλλος τύπος αρθριτικών παθήσεων είναι οι μεταβολικές αρθρίτιδες με βασικότερη έκφραση την ουρική αρθρίτιδα. Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια μεταβολική νόσος που χαρακτηρίζεται από υψηλή συγκέντρωση ουρικού οξέως στον ορό του αίματος, παρουσία κρύσταλλων ουρικού μονονατρίου στα λευκοκύτταρα του υγρού της άρθρωσης, από αυξημένη εναπόθεση ουρικού μονονατρίου μέσα και γύρω από τις αρθρώσεις, που πολλές φορές προκαλεί την καταστροφή των αρθρώσεων και από νεφρική προσβολή.
Οι φλεγμονώδεις μεταβολές στις αρθρώσεις λόγω της εναποθέσεως ουρικών αλάτων αρχίζουν συνήθως από μία άρθρωση, και αργότερα προσβάλλονται και άλλες. Σε οξεία προσβολή ουρικής αρθρίτιδας, λόγω της τοπικής φλεγμονώδους αντιδράσεως, η άρθρωση παίρνει ερυθρό χρώμα και εμφανίζονται πόνοι. Η θεραπεία αυτής της μορφής αρθρίτιδας αποσκοπεί στην εξάλειψη του πόνου και στην ελάττωση των αποθεμάτων του ουρικού οξέος για την αποφυγή φλεγμονής στις αρθρώσεις και λιθίαση λόγω ουρικών κρυστάλλων. Ακολουθείται επί το πλείστον φαρμακευτική αγωγή και ειδική δίαιτα.

  • Εκφυλιστικές αρθρίτιδες

Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο κοινή μορφή αρθρίτιδας. Χαρακτηρίζεται από βαθμιαία ανάπτυξη οιδήματος, φλεγμονής, διόγκωσης και ακαμψίας των αρθρώσεων. Η βλάβη ξεκινά από το υποχόνδριο οστό συνήθως μετά από καταστροφή του αρθρικού χόνδρου και με την δημιουργία οστεοφύτων. Οι αρθρώσεις που προσβάλλονται συνήθως είναι οι φάλαγγες των δακτύλων και οι μεγάλες αρθρώσεις όπως των ισχίων, των ώμων και των γονάτων. Επίσης μπορεί να προσβληθεί και η σπονδυλική στήλη.

Παράγοντες που επηρεάζουν την εξέλιξη της νόσου είναι :

1. Υπερβολική κινητικότητα / μη σταθερότητα της άρθρωσης
2. Κληρονομική προδιάθεση
3. Λοίμωξη
4. Αλλαγές στον μηχανισμό επιδιόρθωσης του κολλαγόνου
5. Ορμονικοί παράγοντες
6. Τραύμα ή μηχανική βλάβη

Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με την αιτία που προκάλεσε την πάθηση.

Διάγνωση Αρθρίτιδας Γόνατος – Απαραίτητες Εξετάσεις

Η διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος βασίζεται στην κλινική εξέταση, την εξέταση δηλαδή της άρθρωσης από έμπειρο ορθοπαιδικό και επιβεβαιώνεται με άπλες ακτινογραφίες γόνατος face & profil. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι απλές ακτινογραφίες αρκούν, ωστόσο, κάποιες φορές μπορεί να κριθεί απαραίτητη η μαγνητική τομογραφία, για να εντοπιστούν οι βλάβες του αρθρικού χόνδρου. Σημαντικό ρόλο παίζουν, επίσης, οι εξετάσεις αίματος, προκειμένου να ελέγξουμε τα επίπεδα του ουρικού οξέος και άλλων παραγόντων σχετικών με την πάθηση.

Αρθρίτιδα Γόνατος – Συμπτώματα

Κύριο σύμπτωμα της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος είναι ο πόνος, που με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη της νόσου γίνεται εντονότερος και βασανιστικότερος. Σε προχωρημένα στάδια της οστεοαρθρίτιδας, υπάρχει ελάττωση του εύρους κίνησης του γόνατος και πιθανόν παραμόρφωση του άξονα του σκέλους. Η απόκλιση αυτή του άξονα μπορεί να είναι είτε προς τα έσω, είτε προς τα έξω, ανάλογα με το ποιο διαμέρισμα της άρθρωση έχει υποστεί φθορά. Σε τελικά στάδια της νόσου, ο ασθενής έχει πόνο ηρεμίας, με αποτέλεσμα να πονάει και τη νύχτα και να μην μπορεί να απολαύσει το νυχτερινό του ύπνο.

Συχνές ερωτήσεις

Αν έχω αρθρίτιδα πρέπει οπωσδήποτε να χειρουργηθώ;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτείτε είναι, ότι δεν χειρουργούμε την πάθηση που διαπιστώνουμε σε μία ακτινογραφία, αλλά τον ασθενή. Αν λοιπόν τα συμπτώματα της νόσου διαταράσσουν την ποιότητα της ζωής σας, με τέτοιο τρόπο που δεν μπορείτε να το ανεχτείτε, τότε πρέπει να χειρουργηθείτε. Πρέπει να λάβετε υπόψη σας, ότι πρόκειται για μια νόσο με εξελικτική πορεία και παρότι με ορισμένες ενέργειες μας π.χ την απώλεια βάρους, μπορούμε να βελτιώσουμε την πορεία της, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων βαίνει επιδεινούμενη. Άρα, είναι καλύτερα, να χειρουργηθείτε νωρίτερα προτού ο οργανισμός επιβαρυνθεί με το πέρασμα του χρόνου. Η προτεινόμενη επέμβαση ονομάζεται ολική αρθροπλαστική γόνατος.

Τι είναι η ολική αρθροπλαστική γόνατος;

Ολική αρθροπλαστική γόνατος ονομάζεται η χειρουργική επέμβαση, που θεραπεύει την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Οι φθαρμένες αρθρικές επιφάνειες αφαιρούνται χειρουργικά και αντικαθίστανται από μία τεχνητή άρθρωση που αποτελείται από 3 μέρη – εκ των οποίων τα 2 αποτελούνται από ένα κράμα τιτανίου, ενώ το τρίτο που παρεμβάλλεται μεταξύ των 2 πρώτων, από πολυαιθυλένιο υψηλού μοριακού βάρους, για την αντιμετώπιση μηχανικής φθοράς, κραδασμών κ.α. Πρόκειται για ασφαλή επέμβαση, με πάρα πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας και διαρκεί περίπου μία ώρα.

Η ολική αρθροπλαστική θα λύσει το πρόβλημα μου; Θα χρειαστεί να χειρουργηθώ ξανά στο μέλλον;

Η αρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από τον πόνο που προκαλούν οι φθαρμένες αρθρικές επιφάνειες, όταν τρίβονται μεταξύ τους. Με την ολική αρθροπλαστική και την αντικατάσταση των φθαρμένων επιφανειών με τεχνητές, θεραπεύεται πλήρως το πρόβλημα του πόνου και αποκαθίσταται η κίνηση του γόνατος. Με την εξέλιξη των υλικών, τα τελευταία χρόνια, έχει αυξηθεί πάρα πολύ η διάρκεια ζωής των τεχνητών αρθρώσεων. Έτσι, μια αρθροπλαστική μπορεί να κρατήσει και πάνω από 20 χρόνια. Αν κάποια στιγμή, η ολική αρθροπλαστική φθαρεί ή χαλαρώσει η επαφή της με τα οστά, τότε μπορεί να αντικατασταθεί και να ανανεωθεί η διάρκεια ζωής της.

Αρθροπλαστική γόνατος

Όταν η καταστροφή της άρθρωση έχει προχωρήσει σε βαθμό που η ποιότητα ζωής του ασθενούς και ο βαθμός λειτουργικότητας της άρθρωσης έχει περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Τότε επιλέγεται μια από τις χειρουργικές επεμβάσεις με την μεγαλύτερη  αποτελεσματικότητα, που αποτελεί όμως και μια επιθετική λύση και γι΄ αυτό θα πρέπει να επιλέγεται σε όσον το δυνατόν μεγαλύτερες ηλικίες ή όταν η εφαρμογή της είναι πλέον αναπόφευκτη. Η επέμβαση αυτή συνίσταται στην αντικατάσταση ολόκληρης της πληγείσας αρθρικής επιφάνειας και ονομάζεται ολική αρθροπλαστική γόνατος και χωρίζεται σε «ολική» αντικατάσταση της άρθρωσης και «μονοδιαμεριματική» αντικατάσταση δηλαδή μόνο του τμήματος της άρθρωσης με την εντονότερη βλάβη.

Ποιους αφορά η ολική αρθροπλαστική γόνατος

Η ηλικία των ασθενών που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι συνήθως από 60 έως 80 ετών, χωρίς αυτό όμως να αποτελεί απόλυτη ένδειξη. Εξαρτάται από τα συμπτώματα και από την εξέλιξη τους. Τα ηλικιακά όρια είναι ελαστικά, τόσο προς τα πάνω, όσο και προς τα κάτω.

Ολική αρθροπλαστική γόνατος

Η ολική αρθροπλαστική γόνατος θα σας ωφελήσει εάν:

– Έχετε έντονο πόνο στο γόνατο που περιορίζει τις καθημερινές σας δραστηριότητες, όπως βάδιση, ανεβοκατέβασμα στις σκάλες, είσοδο και έξοδο από αυτοκίνητα
– Έχετε ενοχλητικούς πόνους ακόμα και στην ανάπαυση ή την νύχτα
– Έχετε πρησμένα ή παραμορφωμένα γόνατα που έχουν αρχίσει να χάνουν τον άξονά τους
– Έχετε δυσκαμψία
– Δεν βλέπετε βελτίωση των συμπτωμάτων με αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή με την ανάπαυση
– Δεν υπάρχει βελτίωση με άλλες μορφές θεραπείας, όπως ενδαρθρικές εγχύσεις ή φυσικοθεραπείες.

  • Τι πρέπει να περιμένει κάποιος από την επέμβαση αυτή;

Σε μικρό χρονικό διάστημα ο ασθενής που υποβάλλετε σε ολική αρθροπλαστική γόνατος μπορεί να αποκτήσει ξανά την ποιότητα ζωής που είχε πριν αρχίσουν να επιδεινώνονται τα συμπτώματα. Μπορεί να κάνει περιπάτους, να οδηγεί, να μπαίνει και να βγαίνει με ευκολία στο αυτοκίνητο, να χορεύει, να ανεβοκατεβαίνει σκάλες και γενικά να συμμετέχει σε όλες τις συνηθισμένες καθημερινές δραστηριότητες που είχε στερηθεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο ασθενής θα μπορεί να κάνει πράγματα που βιολογικά δεν μπορούσε να κάνει ούτε πριν υποβληθεί στην επέμβαση.

  • Μονοδιαμερισματική αρθροπλαστική γόνατος

Κάποιες φορές η οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται στο ένα μόνο διαμέρισμα της άρθρωσης, στο έσω, στο έξω ή στο πρόσθιο χωρίς σοβαρές αλλοιώσεις στα υπόλοιπα μέρη του γόνατος. Στο παρελθόν στις περιπτώσεις αυτές γινόταν αντικατάσταση ολόκληρης της άρθρωσης και με τον τρόπο αυτό καταστρέφαμε τον υγιή μηριαίο κόνδυλο, τους μηνίσκους και τους χιαστούς συνδέσμους.

Η μονοδιαμερισματική αρθροπλαστική γίνεται μόνο στο ένα διαμέρισμα το γόνατος. Ο στόχος της επέμβασης αντικατάστασης είναι η αναχαίτιση της τριβής ανάμεσα σε οστά που λόγω φθοράς προκαλούν έντονο πόνο.

Τα εμφυτεύματα που εφαρμόζονται είναι ειδικά σχεδιασμένα γι’ αυτού του είδους την επέμβαση με εξαιρετικά λείες επιφάνειες σχεδόν χωρίς σωματίδια τριβής και εφαρμόζονται με ειδικά μικρή εργαλειοσειρά και με μια αρκετά απαιτητική χειρουργική τεχνική. Η μονοδιαμερισματική προσέγγιση είναι νέα προσέγγιση που προτιμάται για χρήση σε νεώτερους και πιο αθλητικούς ασθενείς.

  • Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι:

1. Μικρότερο χειρουργικό τραύμα και λιγότερος χρόνο αποκατάστασης
2. Μικρότερη αιμορραγία, δε χρειάζεται μετάγγιση.
3. Αποφεύγεται η εμφάνιση θρόμβου γιατί δεν υπάρχουν ενδομυελικοί οδηγοί στην χειρουργική τεχνική.
4. Αισθητά λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος.

Η παραμονή στο νοσοκομείο είναι 3-4 ημέρες περίπου. Την επομένη του χειρουργείου πατάει το χειρουργημένο κάτω άκρο με υποβοήθηση. Επιπλέον εφαρμόζεται πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που συνεχίζεται και μετά την έξοδο από το νοσοκομείο.

Η πρώτη επέμβαση  ολικής αρθροπλαστικής γόνατος έγινε το 1968 ενώ η εξέλιξη των τεχνικών και των υλικών μέχρι τις μέρες μας έχει αναβαθμίσει αισθητά την αποτελεσματικότητά της.

Οι ασθένειες που επιλέγονται συνήθως είναι άνω των 60 ετών ωστόσο και νεώτεροι όταν αυτό είναι απαραίτητο. Όταν ο πόνος και το οίδημα είναι χρόνια και αν δεν υπάρχει δυνατότητα ελέγχου των συμπτωμάτων μιας ουσιαστικά κατεστραμμένης άρθρωσης, τότε επιλέγεται αυτή η λύση οριστικής απαλλαγής από τον πόνο.

Τα εμφυτεύματα που εφαρμόζονται είναι ειδικά σχεδιασμένα γι’ του αυτού είδους την επέμβαση με εξαιρετικά λείες επιφάνειες σχεδόν χωρίς σωματίδια τριβής. Τα σύγχρονα υλικά ολικών αρθροπλαστικών γόνατος είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να παρέχουν λύσεις σε πολλαπλές ανάγκες του ασθενούς, όπως αστάθεια της άρθρωσης του γόνατος ή απαίτηση για μεγάλο εύρος κίνησης.

Η παραμονή στο νοσοκομείο είναι 5-7 ημέρες περίπου. Τις επόμενες ημέρες αρχίζουμε τις πρώτες ασκήσεις για το πόδι. Χορηγείται ειδική αγωγή για τις πρώτες μέρες. Επιπλέον εφαρμόζεται πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που συνεχίζεται και μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Έπειτα από 2 εβδομάδες αφαιρούνται τα ρήματα και η πλήρης αποκατάσταση διαρκεί περίπου 3 μήνες.

Ολική αρθροπλαστική γόνατος μικρών τομών

Μια επιπλέον χειρουργική μέθοδος που χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια από εξειδικευμένους χειρουργούς και κέντρα σε όλο τον δυτικό κόσμο, είναι η ολική αρθροπλαστική γόνατος με χρήση τεχνικών «mis» μικρών τομών. Οι επεμβάσεις αυτές είναι σαφώς πιο απαιτητικές και βασίζονται στον ακριβή προεγχειρητικό έλεγχο και σχεδιασμό, διότι ο χώρος και η προσπέλαση που θα χρησιμοποιήσει ο χειρουργός ώστε να τοποθετήσει τα εμφυτεύματα χρησιμοποιώντας ειδικά λιγότερο ογκώδη εργαλεία, είναι πολύ περιορισμένα. Σε αυτές τις επεμβάσεις αποτελεί σημαντικό βοήθημα η χρήση μηχανημάτων υψηλής τεχνολογίας όπως Navigation (πλοηγός ανθρώπινης ανατομίας), ώστε να είναι εφικτό για τον χειρουργό να πραγματοποιήσει με μεγαλύτερη ευκολία μια τόσο απαιτητική επέμβαση.

Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι παρόμοια με τα πλεονεκτήματα της μονοδιαμεριματικής αρθροπλαστικής, αφορά όμως ολική αντικατάσταση της άρθρωσης και είναι:

1. Μικρότερο χειρουργικό τραύμα και λιγότερος χρόνος αποκατάστασης
2. Μικρότερη αιμορραγία, συνήθως δε χρειάζεται μετάγγιση
3. Αισθητά λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος

Tab content